Hermitage “San Torcuato”, een van de vele bezienswaardigheden van Fonelas !

Na al verschillende keren een afbeelding tegen gekomen te zijn van een kerkje ver buiten de bebouwing van Fonelas, zijn we gisteren maar eens opzoek gegaan naar dit stukje geschiedenis van Fonelas en Benalua. De weg er naar toe is een soort landweggetje welke je uiteindelijk door de bergen en droge rivierbeddingen heen voert. Na een kwartier rijden, doemen er wat stenen muurtjes op en voor je het weet sta je bij het deels vervallen kloosterachtige gebouwtje met haar ondergrondse kamers !

Dit ver afgelegen kerkje blijkt een verhaal opzich, en vandaag nemen we je er mee naar toe. Wij nemen de auto maar het is ook een geweldige wandeltocht van 5 tot 10 kilometer welke je natuurlijk geweldig goed kan belopen. We vertrekken onze tocht vanuit Benalua en al na een paar minuten, gaat de geasfalteerde weg, over in een goed begaanbare weg van zand en gravel. Dit weggetje slingert zich tussen bergpunten en droge rivierbeddingen heen, op weg naar een soort niemandsland midden in de natuur!

Helaas ontgaat ons de blik op twee hopen huisvuil niet maar dit ben je al vrij snel weer vergeten al je de natuur in je opneemt. Het winterzonnetje schijnt met behoorlijke kracht op ons neer en na de tweede droge rivierbedding slaan we rechtsaf een paadje in, wat ons naar het kerkje zou moeten leiden. Na nog een aantal bochten, klimmetjes en dalingen, zien we de eerste stenen muur opdoemen. 

Het complex bestaat uit een kerk achtig aandoend geheel met zichtbaar een beduidend ondergronds gedeelte wat helaas niet toegankelijk is voor publiek. Ook zijn er duidelijk twee ingangen aan de achterzijde dicht gezet met stenen en beton, om binnentreden te voorkomen. Het ondergrondse gedeelte van het klooster bestaat uit een complex van 25 kamers. Verschillende tradities en oude verhalen stammen uit het leven van de eerste bisschop van Guadix, Torcuato en zijn vermeende martelaarschap zo als ze zich voordoen in dit gebied van Face Retama; Vandaar dat het op zo’n afgelegen plek terug te vinden is.

Uiteindelijk verlaten we dit stukje geschiedenis na ruim twee uur, op weg terug naar huis. Weer een geweldig mooie tocht die noemenswaardig is. En dat, slechts op 4 kilometer van ons vandaan 😉

Voor de liefhebbers heb ik hier onder een stukje geschiedenis bij geschreven en voor de rest kan ik alleen maar zeggen “KOMT DAT ZIEN” 😉

GESCHIEDENIS:

De éérste schriftelijke vermelding van de hermitage en de grotten van Face Retama is terug te vinden in 1696, in de geschiedenis van het bisdom van Guadix en Baza door Pedro Suärez. die de plaats beschrijft als “een hermitage en een aantal zeer capabele kamer grotten onder de aarde, dat alleen hen beweegt naar toeweiding”. In heel San Torcuato kunnen verschillende bouwstijlen worden onderscheiden !

  • De eerste fase !

De eerste face zou zich tussen de XVI-XVII eeuw uitstrekken met de oprichting van een klooster dat mogelijk middeleeuwse habitats samen voegde, verspreid over de heuvel. De kerk zou geen exterieur toegevoegde werken weergeven. Op dit moment zijn de eerste liturgisch-architecturale elementen zoals niches waarschijnlijk toegevoegd. Tijdens deze fase zouden de grotten van de vlakte nog geen stabiele habitat hebben, maar een functie van toevluchtsoord hebben van herfst-winter transhumance.

  • De Tweede fase !

De tweede fase van Christelijke bezetting zou paats vinden gedurende de achttiende eeuw, met het uitbreidingswerk van de kerk van het heiligdom, het toevoegen van een werk van twee verdiepingen in “L” vorm aan het einde van de heuvel. Op de eerste verdieping bevonden zich een geporticuleerd gedeelte en enkele afhankelijkheden voor de gewone school. Op de tweede verdieping werd het parochiehuis geplaatst. Deze bouwfase word gekenmerkt door de chalicastraded tapial, een veel dikkere en meer onregelmatige mortel en het gebruik van massieve baksteen in het werk. Evenals het verschijnen van grote arcades als een oplossing om de meest kritische ondergrondse structuren te versterken.

  • De derde fase !

De derde fase, stamt uit de huidige tijd en zou bestaan uit een restauratie van het heiligdom en de kluis op grote schaal, waarbij het vorige werk grotendeels werd verborgen me een metselwerk ingekapseld in een bakstenenrand. De set ondergrondse kamers van het San Torcuato complex is verdeeld volgens functionele patronen. Beginnend bij de ingang op het zuiden, degene die direct uit kijkt op de uitlopers van de Sierra Nevada. Deze kamers zijn de eerste kamers die we vinden, gewijd aan landbouw en veeteelt. De volgende kamers zijn gewijd aan het onderhoud en de accomedtie van de gemeenschap. Vervolgens het gebied van aanbidding en opvang van reizigers, om een einde te maken aan het gebied van beperkte of gesloten toegang. Waar de belangrijkste rituele elementen voor de gemeenschap, zoals heilige teksten, relikwieën, enz. zouden worden bewaard. Elk jaar word er op 15 mei, de dag van S.Torcuato, een migratie naar deze groep gemaakt !

Please follow and like us:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.